غزلی به گویش لاری

مَ نادَنِم چِه   رَسمِ      روزِگاره

تِکِ کَلّی مَکِس   فکرِ    فِراره

فِراراَزمردمُ و اَز  حَرفِ      لاری

فِرار اَزقوم وخویشُ   از    دیاره

فَسیلُ و اَسپَکو پَنگ  و    کُفاره

کَلِنگِ مَهوَ  و    ماسِ     تَغاره

پِش اسّی وپِری و لودَ و سُپ

فِرَسّ و گِدرُزَ و مَهر و  خَشاره

خورَیُ و کَمپُلُ سَمسیلُ تُربوُ

بیابومو پُرِ   بِرکَه    و    کُناره

بِجی و کَلکُلاتو کَوگُ    قُمری

سه تا لُو گِز یِکی چِنگِ دُواره

گَنُم اُشکِ بُده اِنگومِ    جوری

کَفِ دَسِّ بُواجی   پورِ    خاره

کِنارِ بِرکَه  پیپُ  بَندُ    چِخرِک

کَفَی نیمَه چُنِ مَخمل    بهاره

بَرو اُنده پُرِ غُمب اسّی صحرو

اَمَش خیره که خَیرُش بیشماره

خُشالِن معدلُ مَحسینُ  مُندن

کِ شو صحرو پُرِ میگوی سواره

دُتِ  قَنبر   کِ   نُمزادِ    مُشال ِ

شَ کولَی توُلَکی که پورِ   ناره

اِدِ دَورَی که   لاری  بَم    شُنابو

شَگُیش بالَنگ اَگو که  نَ  خیاره

دِلت خَش بو نُن ِ مَهوَ بَس اِسّی

کبابِ بی دِلِ  خَش    زَهرِ  ماره

اَمَش مُردِن چِدِن  حیفِ   قَدیمو

کُوو   و    کَورِچوُ    پورِ    مَزاره